Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999, VS, George Lucas)*

Er is veel aan te merken op de film (Darth Maul bijvoorbeeld is een gaaf uitziend, maar compleet leeg karakter) en  het bevat vele grote en kleine irritaties (Jar-Jar Binks, midichlorians, de de vaderloze conceptie van Anakin), maar toch heb ik me nooit echt verveeld met de film en nog best vermaakt.
cijfer: 6.5

Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002, VS, George Lucas)*

Het klein beetje vermakelijke actie bij het eind is lange na niet genoeg om alle bagger daarvoor goed te maken.
cijfer: 4.5

Bachelorette (2012, VS, Leslye Headland)

Waarom hebben Isla Fischer, Kirsten Dunst, Lizzy Caplan en Adam Scott zich geleend voor dit gedrocht over vier van de meest weerzinwekkende vriendinnen ooit. Enige verklaring is dat het script stukken beter was dan dit eindproduct, want ik schat het beoordelingsvermogen van allemaal hoger in.
cijfer: 4

Killer Joe (2011, VS, William Friedkin)

Oude rot Friedkin bewijst het nog steeds te kunnen met deze onverwacht goede pulpy thriller met wonderbaarlijk veel bloot en gewelddadigheid.
McConaughey, wiens rehabilitatie verder gaat, is ontzettend op dreef als de moordenaar uit de titel, die heel innemend kan zijn maar onder al dat charisma duidelijk angstaanjagende agressie schuil houdt. Als hij die controle loslaat, blijkt het idd een psychopaat eerste klas te zijn.
Ook Haden Church, Gershon en Temple zijn prima in hun bijrollen. Alleen Hirsh vond ik wat miscast.
cijfer: 7.8

Iron Man 3 (2013, VS, Shane Black)

Robert Downey Jr. als Tony Stark maakt dit wederom een vermakelijke superheldenfilm.
cijfer: 7.5

Maandlijst April 2013

 Films

1. Star Wars: Episode IV - A New Hope (George Lucas, 1977)* :: 10.0
2. Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (Irvin Kershner, 1980)* :: 9.5
3. Opening Night (John Cassavetes, 1977)* :: 9.5
4. Suspiria (Dario Argento, 1977)* :: 8.5
5. The Place Beyond the Pines (Derek Cianfrance, 2012) :: 8.2
6. Czlowiek z marmuru (Andrzej Wajda, 1977) :: 8.2
7. Stoker (Chan-wook Park, 2013) :: 8.0
8. Wreck-It Ralph (Rich Moore, 2012) :: 8.0
9. Der amerikanische Freund (Wim Wenders, 1977) :: 7.8
10. Eraserhead (David Lynch, 1977)* :: 7.5
11. Killing Them Softly (Andrew Dominik, 2012) :: 7.5
12. Seven Psychopaths (Martin McDonagh, 2012) :: 7.2
13. Sorcerer (William Friedkin, 1977) :: 6.5
14. Slap Shot (George Roy Hill, 1977) :: 6.5

Shorts

15. Rabbit Fire (Chuck Jones, 1951)* :: 8.5
16. Duck! Rabbit, Duck! (Chuck Jones, 1953)* :: 8.2
17. Presto (Doug Sweetland, 2008)* :: 8.2
18. Future, Inc. (Martin Stirling, 2012) :: 8.0
19. Historia de un letrero (Alonso Alvarez, 2007) :: 8.0
20. Oktapodi (Julien Bocabeille, François-Xavier Chanioux, Olivier Delabarre, Thierry Marchand, Quentin Marmier, Emud Mokhberi, 2007) :: 8.0
21. Alive in Joburg (Neill Blomkamp, 2005) :: 7.8
22. Luminaris (Juan Pablo Zaramella, 2011) :: 7.8
23. Duck Dodgers in the 24½th Century (Chuck Jones, 1953)* :: 7.5
24. Goodbye To The Normals (Jim Field Smith, 2006) :: 7.5
25. Dark Vessel (Rocky Curby, 2012) :: 7.2
26. The Landlord (Adam McKay, 2007)* :: 7.2
27. Pixels (Patrick Jean, 2010) :: 7.2
28. Kernel Panic (Martin O'Leary, 2012) :: 7.0
29. Out of Scale (Jack Hannah, 1951) :: 7.0
30. The Come Up (Kirk Sullivan, 2012) :: 6.5
31. The Fatal Glass of Beer (Clyde Bruckman, 1933) :: 6.0

Series

32. The Sopranos - Seizoen 1 (David Chase, 1999): Aflevering 7 t/m 13 :: 9.2
33. Archer - Seizoen 4 (Adam Reed, 2013): Aflevering 12 t/m 13 :: 8.5
34. Suburgatory - Seizoen 2 (Emily Kapnek, 2012): Aflevering 19 t/m 22 :: 7.5
35. My Little Pony: Friendship Is Magic - Seizoen 2 (Lauren Faust, 2011): Aflevering 25 t/m 26 :: 7.5
36. My Little Pony: Friendship Is Magic - Seizoen 3 (Lauren Faust, 2012): Aflevering 1 t/m 13 :: 7.5
37. Californication - Seizoen 6 (Tom Kapinos, 2013): Aflevering 12 :: 6.8

38. Community - Seizoen 4 (Dan Harmon, 2013): Aflevering 8 t/m 11 (nog niet af gezien)
39. Family Guy - Seizoen 11 (Seth MacFarlane, 2012): Aflevering 17 t/m 18 (nog niet af gezien)
40. Game of Thrones - Seizoen 3 (David Benioff, D.B. Weiss, 2013): Aflevering 1 t/m 5 (nog niet af gezien)
41. How I Met Your Mother - Seizoen 8 (Carter Bays, Craig Thomas, 2012): Aflevering 21 (nog niet af gezien)
42. Mad Men - Seizoen 6 (Matthew Weiner, 2013): Aflevering 1 t/m 5 (nog niet af gezien)
43. Modern Family - Seizoen 4 (Steven Levitan, Christopher Lloyd, 2012): Aflevering 19 t/m 20 (nog niet af gezien)
44. New Girl - Seizoen 2 (Elizabeth Meriwether, 2012): Aflevering 21 t/m 22 (nog niet af gezien)
45. Parks and Recreation - Seizoen 5 (Greg Daniels, Michael Schur, 2012): Aflevering 17 t/m 21 (nog niet af gezien)
46. The Simpsons - Seizoen 24 (Matt Groening, 2012): Aflevering 17 t/m 18 (nog niet af gezien)
47. The Sopranos - Seizoen 2 (David Chase, 2000): Aflevering 1 t/m 8 (nog niet af gezien)

Statistieken

Totaal 31 films (maandgemiddelde: 26.0) gekeken:

• Kort (t/m 20 min.): 16.
• Middel (21 t/m 75 min.): 1.
• Lang (meer dan 75 min.): 14.

Totaal 65 afleveringen van series gekeken.
Totale speelduur: 4025 min.
Aantal films / series herzien: 10.

Best beoordeeld: Star Wars: Episode IV - A New Hope (10.0, 1ste dit jaar).
Slechtst beoordeeld: The Fatal Glass of Beer (6.0).

Media-verdeling
Bioscoop: 2.
Blu-ray: 3.
DVD: 2.
Internet: 37.
On Demand: 3.

Czlowiek z marmuru (Man of Marble) (1977, Pol, Andrzej Wajda)

Een zeer gedreven jonge regisseuse wil voor haar afstudeerfilm een documentaire maken over een metselaar die een  arbeidersheld werd in de jaren '50, Mateusz Birkut. Het eerste wat we van hem te zien krijgen is een typische propaganda film, waarin zijn daden en die van het communisme worden opgehemeld.  Ook krijgen we een geheime opname te zien, waarin zijn grote portret van een gebouw gehaald wordt. Door interviews komen we steeds meer te weten over de ware geschiedenis van Birkut. Wat deze verhalen vooral ook onthullen zijn alle leugens achter de socialistische heilstaat. Zo krijgen we in het eerste interview met een de nu gerenommeerde regisseur van de propagandafilm te zien, hoe hij de recordpoging van Birkut, waarme hij bekend werd, in scène heeft gezet om deze zo heldhaftig mogelijk over te laten komen. Deze onthullingen gaan hand in hand met de ontwikkeling die Birkut zelf doormaakt als zijn onverbiddelijk naïeve idealisme langzaam afbrokkelt door zijn ervaringen. Wat een mooie spiegel is van de ontwikkeling van het land zelf van de idealistisch jaren '50 naar de opkomst van de Solidariteitsbeweging eind jaren '70. 

Hiermee is de film een voortreffelijke geschiedenisles. De keerzijde hiervan is echter dat het te weinig gaat over het persoonlijk lief en leed van de karakters, waardoor het allemaal wat koud en afstandelijk is.
Dat de jonge regisseuse heel irritant gestrest en agressief overkomt, helpt hier ook niet bij. Birkut zelf leren we dus te weinig persoonlijk kennis.

cijfer: 8.2

Seven Psychopaths (2012, VK, Martin McDonagh)

Kleine teleurstelling was dit. In potentie is dit een betere en leukere film, dan ik hem werkelijk uiteindelijk vind geworden. Het is nog zeker amusant, maar van een film van Martin McDonagh, de schrijver en regisseur van In Bruges, en met o.a. Sam Rockwell, Christopher Walken en Tom Waits had ik toch meer verwacht.

cijfer: 7.2

Opening Night (1977, VS, John Cassavetes)*

Dit was zo'n film waarvan ik me niet meer goed herinnerde waarom ik het eerder een negen had gegeven. Maar de film was dat zeker minimaal waar.
Cassavetes heeft een zeer fijn oog voor de psychologie van zijn karakters. Zonder veel uitleg, laat hij met de kleinste gebaren emoties en onderlinge verhoudingen overbrengen.
Zo is er een scène waarin regisseur Manny (Ben Gazzara) vroeg verschijnt met Myrtle na een hele avond te hebben doorgebracht met elkaar. Een blik van zijn vrouw en een schouderophaling van hem zegt meer dan een vijf minuten durende ruzie hierover.
Er zijn weinig regisseur zo geïnteresseerd en zo goed in het plaatsen van karakters op het moment dat ze psychologisch uit de bocht beginnen te vliegen en dan te observeren wat er gebeurd. Cassavetes schuwt hierin niks en durft heel intiem dichtbij bij zijn karakters te komen. De emotie spat echt van het scherm. Dit is natuurlijk ook heel erg te danken aan de geweldige cast. Gena Rowlands is echt de beste actrice ooit. Maar ook de rest van de cast, Ben Gazzara, Joan Blondell, Paul Stewart en John Cassavetes zelf, zijn allemaal in top vorm. De terugkerende muziek zorgt ervoor dat die emotie gedurende de film langzaam opgebouwd wordt en bij de eindcredits tot volle uitbarsting komt.
Paar dingen vielen me op bij deze herkijk. Ten eerste speelt alcohol een veel minder grote rol speelt dan ik me herinnerde. Ja er wordt af en toe een glas gedronken en op het eind is Myrtle compleet laveloos, maar het was minder dan ik me herinnerde. Daarentegen speelt de depressie van Myrtle, die in een stroomverstelling komt na de dood van een jonge fan, een veel grotere rol.
Daarna was het einde ook anders dan ik me herinnerde. In mijn herrinering redt ze de voorstelling door uiteindelijk een fantastische performance neer te zetten. Dit bleek niet geheel waar.  Ze steelt nog steeds de harten van het publiek tijdens de openingsavond, ook al is ze compleet dronken Maar ze doet dat wel door heel erg te improviseren en hiermee weinig over te laten van het originele toneelstuk. Of de schrijfster en regisseur nou zo blij zijn met haar optreden valt te betwijfelen. Het knappe is dat dit eigenlijk niet uitmaakt, want hoewel de openingsavond voor het toneelstuk misschien verpest is, voelt het voor Myrtle's karakters als een overwinning.
cijfer: 9.5

Wreck-It Ralph (2012, VS, Rich Moore)

De invloed van Pixar is goed merkbaar op deze Disney film, de film vertoont opmerkelijk film overeenkomsten met Toy Story. Net zoals in de beste Pixars, hebben de schrijvers zich in deze film zich goed afgevraagd wat de diepste wens zou zijn voor hun karakter. Als een videogame-karakter echt zou leven, wat zou dan zijn motivatie zijn? Dit zorgt ervoor dat het verhaal erg geloofwaardig overkomt. De acties en motivaties van de karakters zijn compleet begrijpelijk.
Daarnaast is de film ook grappig en vooral een groot feest van herkenning, waarbij een herkijk nodig lijkt om alle details eruit te kunnen halen.
cijfer: 8

Stoker (2013, VS/VK, Chan-wook Park)

SPOILERS WARNING

Als gevierde Aziatische regisseurs de oceaan oversteken, is het altijd afwachten wat dit gaat opleveren. Gelukkig is het resultaat bij Chan-wook Park erg positief.
Na de dood van haar vader, trekt een mysterieuze oom bij de 18-jarige India en haar moeder in. Vanaf het begin ontstaat er een kat-en-muis spel tussen India en haar oom. Het bijzondere aan dit spel, is dat het een tijd onduidelijk blijft wie de kat en wie de muis is. Want ook India blijkt al snel lang geen compleet hulpeloos meisje te zijn, maar een duistere kant te hebben. Hierdoor hangt onder elke scène een heerlijke onderhuidse spanning. Wat voor een groot deel te danken is aan de sterke muziek van Clint Mansell. De film heeft iets heel erg Hitchcockiaans hierdoor, vooral herinneringen aan Shadow of a Doubt kwamen boven bij mij. De oom heeft zelfs dezelfde naam, Charlie.
Mia Wasikowska is weer eens geweldig. Ze is zich echt aan het ontwikkelen tot de nieuwe Michelle Williams; een actrice die goed is in elke film waar ze in verschijnt. Matthew Goode biedt goed tegenwicht als de enigmatische oom. Nicole Kidman doet goed wat ze moet doen; de argeloze bijstander zijn.
Opmerkelijk is dat de film geschreven is door Wentworth Miller, de hunk van Prison Break. Dit script is echter het zwakste punt van de film. Het is dat Park de film meer over de metaforische ervaring maakt, dan de werkelijke praktische gebeurtenissen, waardoor ik door de vingers kan zien.
Goed voorbeeld hiervan is het einde. De film eindigt met een gevoel van bevrijding van India. Dit werkt goed als symbolische bevrijding van India, die eindelijk haar ware aard heeft ontdekt en kan zijn wat ze is. Maar praktisch is er ook een gevoel dat India weg komt met al haar misdaden. Echter aangezien de moeder nog leeft, is het veilig om aan te nemen dat zij alles zou vertelt aan de politie. Waarna het weinig moeite kost om achter het hele verhaal te komen. Dat de moeder zal zwijgen over de moord om haar dochter te beschermen, lijkt me geen gegronde aanname nadat ze vlak daarvoor nog heeft verklaart met plezier te zien hoe haar dochter haar leven gaat verkloten. Dat India na de moord op een sherrif echt in staat zou zijn om lang uit te klauwen van de politie te blijven te kunnen ontsnappen, lijkt me ook niet realistisch.
cijfer: 8