woensdag, oktober 27, 2010

Red (2010, VS, Robert Schwentke)

De actiefilm met oude rotten is populair dit jaar. Het verschil met The Expendables is dat het dit keer niet is met opgerakelde actiehelden, maar met gerenommeerde acteurs. Waarvan je de meeste niet snel in een film als dit zou verwachten. Zo worden we getrakteerd op de altijd charmante en respectabele Helen Mirren achter een machinegeweer. Jammer genoeg komt ze pas laat in de film voor, waardoor de actie met haar te weinig is. John Malkovich is altijd goed als gestoorde, maar met z'n karakter wordt ook te weinig gedaan. Morgan Freeman laat af en toe z'n vriendelijke glimlach zien, maar heeft verder niks te doen. Bruce Willis zou je natuurlijk wel verwachten in een film als dit. Hij doet dan ook gewoon z'n Willis ding. Mary-Louise Parker kijkt ondertussen afwisselend grappig en verleidelijk als de verplichte love-interest.
Het verhaal stelt verder weinig voor. Zo zit het vol met voorspelbare plotwendingen. Dat zou niet zo erg zijn, ware het niet dat de regisseur en/of schrijver de film te serieus neemt en wel degelijk denkt dat het publiek verrast is door de zogenaamd slimme vondsten.
Al met al is het een best vermakelijk actiekomedie voor een avondje. Maar niet eentje die de middelmaat ontstijgt en dat had wel gekund met een cast als dit.
cijfer: 7

dinsdag, oktober 26, 2010

Xiao cheng zhi chun (Spring in a Small Town) (1948, China, Mu Fei)

Het is leuk om deze oude Chinese film een keer gezien te hebben als geïnteresseerden in filmgeschiedenis.
Maar het verhaal zelf over een vrouw, die klem zit tussen haar echtgenoot en jeugdliefde, is behoorlijk saai. Ik heb me echt door de film heen moeten worstelen. Mede doordat ik de vrouw zelf een enorm koude bitch vond.
cijfer: 5

Huang tu di (Yellow Earth) (1984, China, Kaige Chen)

In 1939 wordt een communistische soldaat op pad gestuurd naar een afgelegen bergdorp in Noord-China om daar volksliederen te verzamelen. Daar verblijft hij bij een eenvoudige oude boer, z'n dochter en ogenschijnlijke stomme zoon. Het emotionele hart van de film ligt bij de jonge dochter, die op haar veertiende al wordt uitgehuwelijkt, maar wiens ogen worden geopend met de simpele constatering dat mannen ook kunnen naaien als ze de soldaat ziet naaien.
Normaliter heb ik het niet zo op Chinese muziek, maar de liederen in deze film waren verrassend mooi en ontroerend. 
cijfer: 8

Blue Velvet (1986, VS, David Lynch)*

Lynch's deconstructie van het idyllische suburban leven, waarin achter de gordijnen donkere geheimen schuil gaan. Isabella Rossellini weet als compleet emotioneel gestoorde te ontroeren. De showsteler van de film is natuurlijk Dennis Hopper in één van z'n beste rollen de nog gestoordere Frank Booth.
cijfer: 8.5

Suzhou he (Suzhou River) (2000, China, Ye Lou)


De film bestaat eigenlijk uit een twee losse verhalen, die op elkaar aansluiten. De film begint vanuit de ogen van de verteller van de film, die de hele tijd met een camera in zijn hand loopt om alles te film. Daarom zien we als kijker alles door zijn camera en zien we de verteller zelf nooit. Hij wordt verliefd op een meisje Meimei. Dit gedeelte wordt dus gefilmd vanuit een firstperson view. Dit werkt verrassend genoeg. Het geeft het gevoel van de spontane wispelturige liefde die heerst tussen hem en Meimei goed over. Meimei vertelt hem over een gek, die haar overal achervolgt Mardar. Deze Mardar is er heilig van overtuigt dat Meimei eigenlijk z'n verloren liefde Mundan is. Dan krijgen vertelt de verteller ons in een flashback de tragische liefdesgeschiedenis van Mardar en Mundan. Wat gewoon normaal gefilmd in third person is gefilmd. Om daarna weer terug te schakelen naar het heden waarin alles bij elkaar komt voor de conclusie. Hierin wisselt het camerastandpunt afhankelijk van of focus ligt bij de verteller, Mardar en/of Meimei.
Door die switch naar de flashback in het midden van de film blijft de vaart er lekker in zitten. Met maar 83 minuten is er ook weinig tijd voor de film om in te kakken. De film blijft boeiend omdat ik ook niet wist of  Meimei nou wel of niet Mundan was.
Naast dat het typisch het product is van de zogenaamde Zesde Generatie films met z'n handheld camera's en kijk op op het moderne stadsleven in een niet zo glorieus deel van Shanghai, deed de film mij ook zowel qua stijl als thema, de zoektocht naar verloren liefde in een Aziatische metropool, denken aan Wong Kar Wai's Chunking Express.
cijfer: 8.5

Lan feng zheng (The Blue Kite) (1993, China, Zhuangzhuang Tian)

Weer zo'n film waarin de Chinese geschiedenis vertelt wordt aan de hand van het persoonlijke leed van een familie. Dit keer staat het leven van een jongetje, die ook de verteller is van de film, en z'n moeder van '53 t/m '68 centraal.
cijfer: 8

Zhantai (Platform) (2000, China, Zhang Ke Jia)

Een goede film werkt op meerdere vlakken tegelijk, zoals deze film doet. Ten eerste werkt de film als persoonlijk verhaal. Het heeft sympathieke karakters met hun persoonlijke problemen in de liefde, familie e.d.. Waarin het gevecht tussen de eigen identiteit en het collectief naar voren komt. De hoofdfiguren zijn veel moderner dan hun ouders. De generatiekloof is duidelijk merkbaar. Zoals in de prachtige scene als Minliang zijn broekspijpen wijder laat maken door z'n moeder, die op haar beurt weer twijfelt aan het praktische nut van zulke wijde pijpen. Maar ook is duidelijk dat deze Chinese twintiger niet zo veel verschillen van hun westerse generatiegenoten. Ook zij zijn zoekende naar de betekenis van het leven en hun eigen rol daarin. En proberen dat te vinden in populaire cultuur uit Taiwan. Het einde van de film laat zien dat deze opstandige Chinese jongeren zich uiteindelijk ook conformeren aan het burgerleven.
Ten tweede en voornamelijk werkt de film als sociale en culturele geschiedenis. Het laat goed zien hoe China in de jaren '80 steeds opener en moderner werd. Het is helemaal een goede film als die twee vlakken dan ook nog eens samengaan om een eenheid te vormen.
Jammer genoeg maakt Jia op het einde van de film keuzes, waardoor de film niet helemaal het meesterwerk werd dat het begin beloofde. De sociale en culturele veranderingen in China, die Jia laat zien, overschaduwen steeds meer de persoonlijke ontwikkeling van de karakters. Ook springt de film het laatste half uur te veel van de hak op de tak. Zo verdwijnen de vrouwelijke hoofdrolspeelsters zomaar uit beeld. De ene is compleet verdwenen zonder aanwijzing. (Misschien dat ze is opgepakt?) De andere is belastinginspecteur geworden,  maar de reden waarom wordt nooit echt duidelijk. Dat is jammer want als Jia de kwaliteit gedurende hele film had weten vast te houden dan was het een moderne klassieker geworden
cijfer: 8.5

Highlander (1986, VS, Russell Mulcahy)

Matige actie, slecht geacteerd, de verschrikkelijke bombastische muziek van Queen en een miscaste Christopher Lambert en Sean Connery. Waarom zou je in hemelsnaam iemand met een Frans accent casten als Schot en dan een echte Schot casten als een millenia oude Egyptische Spanjaard? Waarschijnlijk was het allemaal best gaaf als je 12 was in  1986, maar voor mij anno 2010 was het het niet.
cijfer: 5

Aliens (1986, VS, James Cameron)*

Blijft een gave combi van scifi, actie en horror.
cijfer: 8.5

donderdag, oktober 21, 2010

The Town (2010, VS, Ben Affleck)

Aan beginnende schrijvers wordt vaak het advies geven om te schrijven over wat ze kennen. Ben Affleck heeft dit advies ten harte genomen. Want Ben kent Boston en deze film gaat over Boston. Het plot stelt verder weinig voor. Overvaller ontvoert bankmedewerkster, wordt verliefd op meisje, FBI zit hem op de hielen, laatste grote klus, waarin die wel of niet gepakt wordt. De uitvoering daarentegen is wel sterk. Het tempo zit lekker in de film.  De actie is gaaf en goed gefilmd zonder veel poespas, zodat het volgbaar blijft. Vooral de achtervolgingscene vond ik erg goed gedaan. Hierdoor maakt Affleck de belofte van z'n debuutfilm Gone Baby Gone waar. Hopelijk zullen we hem dan in de toekomst meer achter dan voor de camera tegenkomen. Want de zwakste schakel van de film is toch wel Ben als acteur. Hij doet echt zwaar onder voor de geweldige Jeremy Renner de echte ster van de film, de zeer schattige Rebecca Hal en onverwacht goede Blake Lively. Met Don Draper en de Man in Black van Lost als de agenten zit je ook wel snor qua acteervermogen.
cijfer: 8

Monsieur Verdoux (1947, VS, Charles Chaplin)

Deze Chaplin vond ik leuker dan de rest (die ik tot nu toe gezien heb) omdat het minder simpele slapstick humor bevat. In plaats daarvan heeft deze film veel meer zwarte humor. Het excentrieke gedrag en de tegendraadse opvattingen van Monsieur Verdoux maken het imho Chaplin leukste karakter.
cijfer: 7

woensdag, oktober 20, 2010

Xi yan (The Wedding Banquet) (1993, Taiwan, Ang Lee)

De ouders van Wai-Tung, een homoseksuele Taiwanees, willen graag dat hij eens gaat trouwen en hun een kleinkind schenkt. Zelf houdt hij geheim voor hun dat hij al jaren samenwoont in New York met zijn vriend Simon. Maar de druk wordt zo hoog dat Wai-Tung besluit een nephuwelijk te houden met Wei-Wei. Een vriendin van hun die zo ook aan haar greencard kan komen meteen. De ouders van Wai-Tung komen twee weken opbezoek om kennis te maken met hun nieuwe schoondochter.
De film was onverwachts erg grappig. Hoogtepunt van de film was natuurlijk het grote huwelijksdiner zelf, waarin de andere Taiwanese gasten er een goed feest van maken. Jammer genoeg was de film dramatisch minder sterk. Vooral na het diner als de focus meer komt te liggen op de effecten van het dubbelleven en de onvermijdelijke onthulling van het geheim zakt de film in imho.
Opvallend dat de tweede film van Ang Lee zich al afspeelt in de VS i.p.v. zijn thuisland Taiwan.
cijfer: 7

Sanxia haoren (Still Life) (2006, China, Zhang Ke Jia)

Deze film gaat in principe over twee karakters een man (Han Sanming) en een vrouw (Tao Zhao), die los van elkaar op zoek zijn naar respectievelijk z'n vrouw plus dochter en haar man in het door de Three Gorges Dam ondergelopen stadje Fengjie.
 Zhang Ke Jia heeft het plot echter volledig ondergeschikt gemaakt aan het het tonen wat erop de achtergrond gebeurd om zo een beeld te leveren van modern China. Hij schept echter geen propagandistisch mooi beeld, maar laat het leven van de normale arme hardwerkende Chinees zien in al z'n viezigheid, grauwheid en lelijkheid. Waardoor de film een mooie inkijk geeft in het alledaagse leven in China. De film is bijna net een documentaire met z'n vele lange shots en trage ritme.
Door de Chinese muziek die Zhang Ke Jia erbij gekozen heeft krijgt het geheel een nog tragischere sfeer.
Han Sanming heeft met z'n lome trouwe uitstraling een tragiek over zich heen heeft, die perfect past bij de sfeer van de film. Met die uitstraling weet hij ook vanaf het allereerste shot medeleven op te wekken. Daarom vond ik de gedeeltes met hem dan ook veel interessanter dan het intermezzo met Tao Zhao, de vrouw. Waarvan ik sowieso niet goed begreep waar dat opeens vandaan kwam. Hier zakte de film voor mij te veel in. Dit intermezzo wordt ingekaderd door twee rare gebeurtenissen; een ufo die langs vliegt en een modernistisch gebouw wat opstijgt. Maar de film heeft zo'n compleet gevoel van ontvreemding dat deze gebeurtenissen niet eens zo uit de toon vallen als je op basis van deze beschrijving zou verwachten.
cijfer: 8

Dubei dao (The One-Armed Swordsman) (1967, HK, Cheh Chang)

Deze Chinese martial-arts klassieker viel me nogal tegen. Het verhaal, de andere karakters en thematiek waren respectievelijk erg voorspelbaar, eendimensionaal en cliché. Maar vooruit dat is ook niet de hoofdreden om een film als dit te kijken, dat zijn natuurlij de gevechten. De grootste reden waarom dit z'n status niet waar maakte kwam doordat ik de gevechten weinig imponerend vond. Het is allemaal nog redelijk vermakelijk. Zeker het hoogtepunt van de film, het theehuis gevecht, was gaaf. Alleen de grote status van deze film i.v.m. andere Shaw Brothers film uit de jaren '60 begrijp ik niet helemaal. En het haalt het natuurlijk al helemaal niet bij de veel vermakelijkere Shaw films uit de decennia erna. Yu Wang verdient wel credit omdat hij van de titelheld een memorabel karakter maakt.
cijfer: 6.5

Bei qing cheng shi (A City of Sadness) (1989, Taiwan, Hsiao-hsien Hou)

Een film over het leven van een familie Tapei in de tijd van na de Japanse overgave in '45 tot de vlucht van de nationalistische Chinese regering naar Taiwan in '49. Die familie bestaat o.a. uit vier broers.De oudste is een ruwe bok, die een Chinees restaurant begint. De tweede is gek geworden tijdens de oorlog. Die na z'n genezing verleid wordt tot werken voor de Shanghaise maffia. De derde wordt vermist, waarschijnlijk gestorven tijdens de oorlog op de Filipijnen. De vierde is een bescheiden, dove fotograaf. Die is bevriend met een Japanse leraar Hinoe en z'n zus Hinomi, een zuster die verliefd op hem is.
Hou weet goed de onzekerheid en de gewelddadigheid van die jaren te vangen op film. 
Veel van de communicatie in de film geschied via schrift. Ten eerst doordat verschillende karakters elkaar hun belevenissen vertellen via brieven. Die worden opgelezen in de film, zodat je als kijker mee luistert met de gedachten van de schrijver. Ten tweede omdat de dove broer communiceert d.m.v. het opschrijven op blaadjes wat hij zegt. Wat wij als kijker kunnen lezen als tussentitels. Dit geeft de film iets extra tragisch. 
Maar al met al is het allemaal iets te langdradig en moeilijk volgbaar om het echt een topfilm te maken.
cijfer: 7

zaterdag, oktober 16, 2010

Toy Story 3 (2010, VS, Lee Unkrich)


In plaats van de vraag of deze animatiefilm ook leuk is voor volwassenen, vraag ik me bij deze eerder af of deze ook leuk is voor kinderen. Want deze film zit zo vol met elementen uit andere films, de flashbacks, de charismatische slechterik, enz., dat ik niet denk dat kinderen die referenties snappen. Heel de film is eigenlijk een ontsnappingsthriller die hier een extra, grappige, dimensie krijgen omdat het nu met speelgoed gebeurd. Waarbij de karakters perfect passen bij de uitstraling van het speelgoed.
Ook denk ik niet dat kinderen zelf na het zien van Toy Story 3 met weemoed terugdenken aan de tijd dat ze nog met speelgoed speelde en de tijd herinneren dat ze zelf ook hun speelgoed opborgen in de zolder omdat ze te groot werden om ermee te spelen.
Maar dat zijn vragen die andere met kinderen beter kunnen beantwoorden. Voor deze volwassene was het iig een heel leuke en goed film.
cijfer: 8.5

Bu san (Goodbye, Dragon Inn) (2003, Taiwan, Tsai Ming-liang )

Een film waarin heel heel weinig gebeurd. We zien wat mensen in een hele grote bioscoopzaal naar een oude film (King Hu's Dragon Inn) kijken en wat mensen die door de verlate gangetjes en kamers van die bioscoop slenteren. Dat de 82 minuten dan ook voorbij waren zonder dat ik me een moment verveeld had spreekt erg in het voordeel van de film. Dit is dan ook een film die niet draait om een verhaal met begin, midden en einde, maar om het oproepen van een bepaalde sfeer. Waarin Ming-liang goed slaagt.
De bioscoop zelf is eigenlijk het hoofdpersonage van de film. Door de verlate kleine betonnen gangetjes, lekkende daken en ouderwetse projectiekamers kreeg ik een nostalgisch gevoel. De vergane glorie van de bioscoop (die symbool staat voor de gloriedagen van de Chinese film) is voelbaar. De bioscoop is dan ook echt gesloten vlak na de opnames van deze film.
Daarnaast weet Ming-liang ook heel goed het gevoel van eenzaamheid, onverbondenheid en onvermogen om te communiceren van het moderne stadsleven over te brengen met z'n shots van karakters in de grote lege bioscoopzaal, strompelend door de gangen of pogingen doend om contact te maken met non-verbale communicatie.
De film is bovenal een ode aan de gedeelde belevenis van het kijken van een film in de bioscoop.
cijfer: 8

maandag, oktober 11, 2010

Ba wang bie ji (Farewell My Concubine) (1993, Ch, Kaige Chen)

Kaige Chens meesterwerk. Anders dan dat kan ik het niet omschrijven.
cijfer: 9

zaterdag, oktober 09, 2010

Stand by Me (1986, VS, Rob Reiner)

Een stel vriendjes van twaalf gaan op een trektocht om het lichaam van een dode jongen te kunnen zien. Tijdens die wandeling wordt hun vriendschapsband nog dieper en sterker.
De kracht van de film ligt voor een deel in de nostalgie die het opwekt. Al ben ik zelf veel later geboren dan de jaren '50, toch deed de film mij ook terugdenken aan de vriendjes die ik had toen ik twaalf was. Die ik ook sindsdien uit het oog ben verloren.
Richard Dreyfuss is zo'n iemand die een heerlijke voorlees stemt heeft.
cijfer: 7.5

Manon des sources (Manon of the Spring) (1986, Fr, Claude Berri)

De beeldschone Emmanuelle Béart is natuurlijk een meerwaarde die dit tweede deel van het tweeluik heeft t.o.v. het eerste deel. Maar dat is niet de enige reden waarom dit deel beter was. Wat dit deel nog beter maakte dan Jean de Florette is dat in dit deel de scheidslijn tussen goed en slecht nog onduidelijker is. De vraag wie de prortagonist en wie de antagonist is hier nog moeilijker te beantwoorden. In dit deel komt nog meer en beter ook de menselijke kant van Ugolin en Papet naar boven. Waardoor ik ook meer met hun ging meeleven en de film me nog meer greep. Maar de grens is ook vager omdat Manon niet alleen maar de naïeve onschuld is die haar vader was.
In beiden films is het Provençaalse landschap adembenemend.
cijfer: 8
Natuurlijk zou de impact van deel twee er niet kunnen zijn zonder deel één, maar als losse films beoordeeld is deel één toch de mindere van de twee.

Jean de Florette (1986, Fr, Claude Berri)

Áh, het romantische leven op het platteland, waar het leven nog zo lekker simpel en eenvoudig was. Maar dat leven kon ook heel hard en zwaar zijn. Echter natuur kan meedogenloos zijn, maar het zijn mensen die uiteindelijk in staat zijn tot echte wreedheden. Dat is de les uit deze film.
De film heeft een bijzondere vertelstructuur, doordat het grotendeels wordt verteld vanaf de kant van de "slechteriken", Ugolin en Papet. Het duurst zelfs een half uur voordat de titelheld zelf zijn entree maakt in de film. Maar ook daarna zien we zijn leven voornamelijk door de ogen van Ugolin.
cijfer: 7,5

donderdag, oktober 07, 2010

How to Train Your Dragon (2010, VS, Dean DeBlois & Chris Sanders)

Sukkelige jongen sluit vriendschap met een (zogenaamd) levensgevaarlijke draak en temt hem daarna, zoals de titel al aangeeft. Waardoor hij een einde maakt aan de eeuwige strijd tussen Vikingen en draken. Ondertussen krijgt hij natuurlijk ook nog het meisje.
Het is allemaal niet heel bijzonder dus, maar het is dan ook gewoon een prima gedane formule film. Klein probleem is dat de film zijn eigen moraal op het einde wel een beetje onderuit haalt. (Hebben we net een film lang geleerd dat we tolerant moeten zijn voor enge grote gevaarlijke beesten, die eigenlijk niet gemeen zijn. Komt er nog een groter beest, moet dat gewoon afgeslacht worden om een einde te maken aan iedereens problemen)
cijfer: 7.5

dinsdag, oktober 05, 2010

The American (2010, VS, Anton Corbijn)

Prachtig geschoten film met prachtige beelden van een knappe man, mooie vrouwen, schitterende landschappen en een pittoresk dorpje. Na het zien van deze film kreeg ik heel erg zin in een vakantie in Italië.
De film heeft een heerlijke rustig tempo. Maar is daarmee zeker niet saai, vond hem eerder heel rustgevend. Juist omdat er zo weinig gebeurd en de film zo stil is, het gebruik van muziek wordt ook beperkt tot alleen het hoogstnodige minimum, wordt elke handeling van iemand verdacht en elk geluidje dreigend.
cijfer: 8.5

Gu ling jie shao nian sha ren shi jian (A Brighter Summer Day) (1991, Taiwan, Edward Yang)


Met een speelduur van maar liefst 237 minuten was dit een lange zit. Terwijl er qua verhaal niet zo heel veel gebeurd. De film gaat simpel gezegd over wat jongens, die lid zijn van jeugdbendes in Taiwan in begin jaren '60. Een jongen wordt verliefd op het meisje van een bendeleider en er wordt wat gedreigd en gevochten om geld en suprematie in de wijk. Maar in die 237 minuten weet Yang wel goed om een realistische weergave te geven van het leven van die jongens (en hun familie) in die tijd.
Yang gooit de kijker meteen in de diepte in deze film. Het duurt een hele tijd voordat ik door had wie nou wie was en wat de onderlinge relaties en verhoudingen waren. (Dat die jongens zo veel op elkaar lijken met allemaal hetzelfde kapsel helpt ook niet ;) )Als de poppetjes en het verhaal duidelijker worden, werd de film wel beter. Maar met 237 minuten zijn er ook gewoon te veel saaie momenten in de film.
Waarschijnlijk is het allemaal ook verborgen kritiek over de politieke toestand in Taiwan. (Zoals ook  blijkt uit  andere reviews) Maar omdat zelf uit de film te halen is mijn kennis van de Taiwanese geschiedenis jammer genoeg te beperkt.
Het grote meesterwerk wat andere erin zien vond ik het niet.
cijfer: 6.5

zondag, oktober 03, 2010

Tian bian yi duo yun (The Wayward Cloud) (2005, Taiwan, Tsai Ming-liang)

Nee, hier kon ik echt heel weinig mee. Het was me allemaal te wazig en vaag. Ik bleef hopen dat het ergens een beetje begrijpbaarder werd. Of dat de film me toch wist te pakken, maar dat deed het me nooit. Het bleef te veel een soort ranzige wazige halve porno. Het zal allemaal wel symbolisch zijn over het gebrek en verlangen naar liefde. Maar de film wist me nooit te raken. De muzikale intermezzo's waren wel geinig, maar dan ook vooral omdat ze zo bizar waren. Maar leken verder ook weinig te maken te hebben met het plot of de thematiek van de voorgaande scene's.
Na het zien van deze film heb ik iig voorlopig geen trek meer in watermeloen.
cijfer: 4.5

Predators (2010, VS, Nimród Antal)

De beste Predator-film na Predator. Maar dat zegt misschien meer over de kwaliteit van de andere vervolgen (Predator 2 en de AVP-films) dan over de kwaliteit van deze film. Jammer genoeg, want ik had er (ook) meer van gehoopt.
De film begint nog wel aardig. Tot dat ze door hebben wat er aan de hand is, is de film nog het spannendst. Ook daarna kent de film nog wel gave momenten, met als persoonlijke hoogtepunt het gevecht van Predator vs. Predator. Maar de film kent ook te veel van die typische minpunten als plotholes (zoals het hele bestaan van de planeet en dat die Predator hem gaat helpen i.p.v. meteen dood) en voorspelbaarheden zoals de volgorde van doodgaan. Bovendien Adrien Brody, kom op echt, zeg nou zelf, dat is toch geen actieheld.
cijfer: 6.5

vrijdag, oktober 01, 2010

Maandlijst September 2010



Films
  1. The Road (John Hillcoat, 2009) :: 9.0
  2. Breaking the Waves (Lars von Trier, 1996) :: 9.0
  3. Machete (Robert Rodriguez, 2010) :: 9.0
  4. In the Bedroom (Todd Field, 2001) :: 8.5
  5. 35 rhums (Claire Denis, 2008) :: 8.5
  6. Inception (Christopher Nolan, 2010) :: 8.5
  7. Labyrinth (Jim Henson, 1986) :: 8.0
  8. 49 Up (Michael Apted, 2005) :: 8.0
  9. Sunrise: A Song of Two Humans (F.W. Murnau, 1927) :: 8.0
  10. City Island (Raymond De Felitta, 2009) :: 7.5
  11. Crumb (Terry Zwigoff, 1994) :: 7.5
  12. Cheung fo (Johnny To, 1999) :: 7.5
  13. Out of the Past (Jacques Tourneur, 1947) :: 7.5
  14. Los abrazos rotos (Pedro Almodóvar, 2009) :: 7.5
  15. The Expendables (Sylvester Stallone, 2010) :: 7.5
  16. The A-Team (Joe Carnahan, 2010) :: 7.5
  17. Gangs of New York (Martin Scorsese, 2002) :: 7.0
  18. The Hitcher (Robert Harmon, 1986) :: 6.5
  19. Invictus (Clint Eastwood, 2009) :: 6.5
  20. The Book of Eli (Albert Hughes, Allen Hughes, 2010) :: 6.5
  21. Prince of Persia: The Sands of Time (Mike Newell, 2010) :: 6.0
  22. Henry: Portrait of a Serial Killer (John McNaughton, 1986) :: 5.5
  23. Get Him to the Greek (Nicholas Stoller, 2010) :: 5.5
  24. The Dungeon Masters (Keven McAlester, 2008) :: 5.0
  25. Home (Yann Arthus-Bertrand, 2009) :: 2.0
Series
  1. Naruto: Shippûden - Seizoen 8 (Masashi Kishimoto, 2010): Aflevering 25 t/m 27 :: 9.5
  2. Entourage - Seizoen 7 (Doug Ellin, 2010): Aflevering 10 :: 9.0
  3. Bleach - Seizoen 15 (2010): Aflevering 22 t/m 25 (nog niet af gezien)
  4. Futurama - Seizoen 6 (Matt Groening, 2010): Aflevering 12 t/m 13 (nog niet af gezien) :: 8.0
  5. True Blood - Seizoen 3 (Alan Ball, 2010): Aflevering 8 t/m 12 :: 6.5
  6. Robot Chicken - Seizoen 4 (Seth Green, Matthew Senreich, 2008): Aflevering 14 t/m 20 :: 6.5

  1. Boardwalk Empire - Seizoen 1 (Terence Winter, 2010): Aflevering 1 t/m 2 (nog niet af gezien)
  2. Chuck - Seizoen 4 (Chris Fedak, Josh Schwartz, 2010): Aflevering 1 t/m 2 (nog niet af gezien)
  3. Family Guy - Seizoen 9 (Seth MacFarlane, 2010): Aflevering 1 (nog niet af gezien)
  4. How I Met Your Mother - Seizoen 6 (Carter Bays, Craig Thomas, 2010): Aflevering 1 t/m 2 (nog niet af gezien)
  5. An Idiot Abroad - Seizoen 1 (Ricky Gervais, Stephen Merchant, 2010): Aflevering 1 (nog niet af gezien)
  6. In Treatment - Seizoen 1 (Rodrigo García, 2008): Aflevering 1 t/m 18 (nog niet af gezien)
  7. Mad Men - Seizoen 4 (Matthew Weiner, 2010): Aflevering 7 t/m 10 (nog niet af gezien)
  8. Modern Family - Seizoen 2 (Steven Levitan, Christopher Lloyd, 2010): Aflevering 1 t/m 2 (nog niet af gezien)
  9. The Simpsons - Seizoen 22 (Matt Groening, 2010): Aflevering 1 (nog niet af gezien)
  10. Weeds - Seizoen 6 (Jenji Kohan, 2010): Aflevering 3 t/m 6 (nog niet af gezien)
Statistieken
Totaal 25 films (maandgemiddelde: 21.2) gekeken:
  • Kort (t/m 20 min.): 0.
  • Middel (21 t/m 75 min.): 0.
  • Lang (meer dan 75 min.): 25.
Totaal 59 afleveringen van series gekeken.

Totale speelduur: 4850 min.
Aantal films / series herzien: 0.

Best beoordeeld: Naruto: Shippûden - Seizoen 8 (9.5, 4de dit jaar).
Slechtst beoordeeld: Home (2.0).

Media-verdeling
Bioscoop: 4.
DVD: 1.
Internet: 33.
Onderweg: 2.
TV: 1.