vrijdag, april 29, 2011

Thor (2011, VS, Kenneth Branagh)

De film is een prima introductie van Thor. Het weet goed de twee werelden van Thor, Asgard en Midgard (Aarde), te combineren. Het gedeelte in Asgard zorgt voor het grotere achtergrondverhaal en de nodige aktie. Het gedeelte op Aarde voor humor (I need a horse), romantiek, nog wat aktie en wat fanservice (zoals een cameo van Jeremy Renner als Hawkeye) Van mij mag Thor behalve in The Avengers ook nog wel in een eigen sequel terugkeren.
cijfer: 7.5
P.S. Zoals altijd bij een Marvel film: blijven zitten tot na de aftiteling voor een extra scene ;)

No Strings Attached (2011, VS, Ivan Reitman)

Wat is Natalie Portman toch ongelofelijk mooi. Verder een matige romcom,  maar ook weer niet bijzonder slecht. Het is duidelijk merkbaar dat het verschil tussen het acteertalent van Portman en van Kutcher enorm is. Het is zelfs bijna zielig voor Kutcher. Het ogenschijnlijk gemak waarmee Portman haar karakter met de kleinste gebaren vorm geeft, terwijl hij niet veel meer kan dan dit soort lege Kucher rollen spelen. Het is alsof een Willem II verdediger het moet opnemen tegen Messi. Dit zorgt er ook voor dat ze als koppel nooit echt geloofwaardig worden.
cijfer: 6

zaterdag, april 23, 2011

TRON: Legacy (2010, VS, Joseph Kosinski)

Prima blockbuster met alle benodigde ingrediënten; lekkere actie, groovy soundtrack, sympathieke held, lekker babe en vooral schitterende sfx. Vooral dat laatste maakt de film. Het ziet er allemaal ontzettend prachtig en gaaf uit. Met een Jeff Bridges die d.m.v. motion capture een jongere versie van zichzelf speelt, zal deze film net als z'n voorganger een plaatsje veroveren in de geschiedenis der film special effects.
Enige wat een beetje mist in de film is wat humor.
cijfer: 7.5

dinsdag, april 19, 2011

De laatste liefde van mijn moeder (2010, Bel, Dimitri Verhulst) [boek]

Een boek dat qua stijl en thematiek me gelukkig meer denken aan het fantastische De Helaasheid der Dingen dan aan Mevrouw Verona daalt de heuvel af, waar ik weinig aan vond. Het was weer erg komisch. Met de typische Verhulst stijl met heel veel bijzinnen.

Hobo with a Shotgun (2011, Can, Jason Eisener)

De titel klinkt jammer genoeg gaver dan de uiteindelijke film is geworden. Het is de tweede van de befaamde Grindhouse trailers die is uitgewerkt tot een volledige film. Maar waar Machette, Planet Terror en Death Proof ondanks dat ze beïnvloed zijn door B cult films, goed gemaakt zijn is Hobo with a Shotgun gewoon een matige film geworden. Het is het allemaal, de muziek, de regie, het verhaal, net niet. Daarnaast zat er ook nog een heel erg irritante kleurenfilter over de film heen. Natuurlijk valt er hier en daar nog best wat te genieten. Dus een complete ramp is het ook weer niet. Aan het voorkomen daarvan helpt Nederlands trots Rutger Hauer ook een heel stuk me.
cijfer: 6

maandag, april 18, 2011

Trolljegeren (The Troll Hunter) (2010, Noorwegen, André Øvredal)

Gevalletje idee is beter dan de uitwerking. Het idee van een film waarin trollen in onze echte wereld voorkomen is leuk, maar de uitwerking ervan is matig gedaan. Die Blair Witch-achtige opzet is zo ontzettend passé. Zo'n verklaring aan het begin van een film dat die gebaseerd is op authentieke gevonden beelden maakt een film eerder nog nepper dan dat je gaat twijfelen over de echtheid ervan. Daarnaast wordt die zogenaamde documentaire geschoten door een stel studenten die hun camera nog geen seconde recht kunnen houden, ook niet als de docu nog gewoon gaat over een stroper op beren. Wat ontzettend irritant is. En het realisme van de film ook niet helpt. Als Øvredal er een soort horror-mockumentary van wilde maken (en dat is volgens mij toch echt de opzet) had hij beter andere goede mockumentaries als voorbeeld kunnen nemen dan the Blair Witch. Nu lijkt het net alsof hij de film al 11 jaar op de plank had liggen, maar nu pas tot het maken ervan toe kwam. Niet beseffend dat wat 11 jaar geleden fris was en werkte dat nu niet meer is.
Dat de film eigenlijk toch nog best te doen is, komt door twee dingen. Door het karakters van Hans, de mysterieuze stroper/trollenjager, die i.t.t. de studenten cool is en niet irritant. De voornaamste reden zijn de trollen zelf. Die er heel realistisch en daardoor heel angstaanjagend uitzien. De paar momenten dat het met een confrontatie met trollen komt is de film wel degelijk best spannend.
cijfer: 6.5

Kim Bok-nam salinsageonui jeonmal (Bedevilled) (2010,ZK, Chul-soo Yang)

Het dagje Imagine Amsterdam Fantastic Film Festival begon verrassend goed met de film waar ik van te voren het minst over wist en erbij gekozen had omdat ik afreizen naar Amsterdam voor maar twee films net wat weinig vond.
Het betreft een Zuid-Koreaanse wraakfilm. Dat was ook alles wat ik wist van te voren. De film bleek te gaan over een vrouw, Bok-nam, die door haar man en heel de kleine gemeenschap op een eilandje wordt mishandeld en misbruikt heeft en dan uiteindelijk knapt.
De opbouw van de film was echt ontzettend goed. Ten eerste is de introductie van Bok-nam al heel goed gedaan. De film begint namelijk door te focussen op haar oude jeugdvriendin Hae-won, een succesvolle, knappe, jonge, in Seoul wonende, maar ook een enigzins afstandelijke en arrogante vrouw, die na ontslag op vakantie gaat naar het eilandje waar ze opgroeide. Op deze manier komt de kijker samen met Hae-won als een moderne buitenstaander binnen in een heel ouderwetse gemeenschap. Daar maken we kennis met Bok-nam. Langzaam verschuift de aandacht in de film dan steeds meer naar haar toe. We komen te weten hoe alle mannen (er zijn er vier op het eiland plus nog een opaatje) haar seksueel misbruiken, hoe haar man haar mishandelt en vooral hoe de rest van de bejaarde vrouwen (Bok-nam is kennelijk de enige niet bejaarde vrouw op het eiland) dat toestaan uit zeer ouderwetse opvattingen over man-vrouw verhouding. Mijn haren gingen hierdoor steeds verder overeind staan en het bloed in mijn aderen steeds meer te koken. Tot dat na een afschuwelijk gebeurtenis het kookpunt bij Bok-nam en mij bereikt was. Als Bok-nam dan voor het eerst het hakmes in iemand zet uit wraak en op haar killing spree begint voelde ik de ontlading van al die spanning die zich had opgekropt in me.
De film heeft heel goed uitgewerkte karakters. Hoewel de mannen en bejaarden duidelijk de slechteriken zijn van de film. Zijn ook hun motivatie en opvattingen hoe ouderwets ook te begrijpen uit het intact houden van een gesloten gemeenschap. Maar vooral de twee vriendinnen Bak-nam en Hae-won zijn pracht voorbeelden van realistische karakters die in een moreel grijs gebied opereren i.p.v. duidelijke goed- of slechterik uit mindere films. Dat actrices en acteurs dan ook nog eens sterk spelen helpt ook een heel eind.
De film is imo een kritiek op de geslotenheid van Koreanen, hun instelling om zich volledig niet met problemen van anderen te bemoeien en zelfs figuurlijk hun ogen te sluiten i.p.v. te helpen als er het zich voor neus afspeelt. Dat zeg ik omdat niet alleen de gemeenschap het toelaat, maar ook Hae-won haar ogen sluit voor het leed van haar vriendin en geen gehoor wil geven aan haar smeekbeden om hulp. Daarnaast ook omdat Hae-won in het begin van de film niet mee wil werken aan onderzoek naar een mishandeling van een meisje waar ze getuige van was.
Dat dit pas het debuut is van  Chul-soo Yang is bijna niet te geloven. Nog een Koreaan om in de gaten te houden dus komende jaren.
cijfer: 8

Howl (2010, VS, Rob Epstein & Jeffrey Friedman)

De film gaat over één van de bekendste dichters van de twintigste eeuw Allen Ginsberg en z'n bekendste gedicht Howl. Er lopen verschillende lijnen door elkaar in de film; eentje waar Ginsberg voor het eerst Howl voordraagt in een café, eentje waar hij thuis met een recorder een interview met zichzelf afneem, eentje over de rechtzaak tegen de publicatie van Howl en dat wordt dan ook nog eens onderbroken allemaal met een geanimeerde interpretatie van het gedicht Howl. Hierdoor is de film erg fragmentarisch. Waardoor de interessantste lijnen, die over de rechtzaak en het interview waarin we meer van Allens leven leren, niet tot hun volledige recht komen. En de film me wat onbevredigend achter liet.
James Franco weet ondanks dat hij wel erg veel knapper is dan de echte te overtuigen als Ginsberg. Hij maakt van hem een gevoelig en zeer kwetsbare man i.p.v. alleen maar een icoon. Jon Hamm en David Stathairn doen enigszins op de automatische piloot het prima als respectievelijk de verdediger en aanklager in de rechtzaak. Maar bij verschillende andere acteurs die kleine optredens hebben als getuigen in de rechtzaak (o.a. Mary-Louise Parker en Jeff Daniels) en helemaal bij de rechter (Bob Balaban) kreeg ik het gevoel dat ze meer wilden laten blijken hoe cultuur verantwoord ze zijn door te spelen in deze film dan dat ze een goede prestatie wilden neerzetten.
cijfer: 6.5

Menschen am Sonntag (People on Sunday) (1930, Dl, Curt Siodmak, Robert Siodmak, Edgar G. Ulmer, Fred Zinnemann & Rochus Gliese)

Deze film kan je natuurlijk moeilijk op een andere dag dan een zondag kijken. ;)
Het laat zien wat mensen in Duitsland anno 1929 deden op een zondag. Het is de eerste Duitse film die gebruikt maakt van echte mensen als amateur-acteurs i.p.v. professionele acteurs. De film is compleet geschoten op locatie. Daarmee is de film een grote invloed geweest op latere Franse nouvelle vague en vooral het Italiaans neorealisme. Bovendien is het (één van de) eerste werk(en) van Billy Wilder (The Apartment), Fred Zinneman (High Noon) Robert  Siodmak(The Killers) en Curt Siodmak (The Wolf Man) en Edgar G Ulmer (Detour). Dat de film voor de geïnteresseerden in filmhistorie interessant is moge duidelijk zijn. Het is ook een interessante film voor degenen die dus willen zien hoe mensen vroeger hun vrije tijd besteedden. Alleen het plot zelf over twee jonge paartjes op een dubbel date gedurende de zondag is niet bijster interessant. Al maakt de film wel mooi duidelijk dat qua emoties als verliefdheid, irritatie, jaloezie enz er weinig is verandert sindsdien. De beste momenten in de film vond ik echter als het zich gericht op het algemene publiek op die locatie. Zoals een scene waarin verschillende mensen voor de camera poseren voor een foto.
cijfer: 6

zondag, april 17, 2011

The Green Hornet (2011, VS, Michel Gondry)

Na de erg matige ontvangsten had ik lage verwachtingen toen ik de film inging. Maar mij viel die (misschien juist daarom) reuze mee. Gondry weet op enkele scene's na (het gekus in verschillende auto's, het rood oplichten van wapens door Kato en splitscreen-overzicht scene) niet z'n stempel op de film te drukken. De film is een stuk conventioneler dan je van een regisseur met zo'n excentrieke stijl zou hebben verwacht. Seth Rogen zelf viel me best mee. Toegegeven hij doet wel erg hetzelfde als wat we van hem gewend zijn, maar doet dat wel prima. Het zijn echter twee andere troefkaarten die de film echt tot een redelijk succes maken. Ten eerste Christoph Waltz als een heerlijke slechterik. Ten tweede Jay Chou die echt major ass kickt. Net als z'n legendarische voorganger Bruce Lee is hij de echte ster van de show.
cijfer: 7

The Killer Inside Me (2010, VS, Michael Winterbottom)

Een  film over een moordenaar is al erg controversieel. Deze film met enkele niets verhullende gewelddadige scene's waarin vrouwen tot pulp worden geslagen is daar geen uitzondering op. Het opmerkelijke is dat de film compleet mee gaat met de moordenaar. Het regisseert en oordeelt niet. Zelfs de gebruikelijke berouw dat een moordenaar hoort te hebben als hij de protagonist is blijft uit. De film laat de interpretatie van het waarom geheel aan de kijker over, omdat de verteller/hoofdpersoon zelf ook het antwoord niet weet.
Casey Affleck is perfect gecast, hij heeft gewoon het uiterlijk van een brave hendrik met een verborgen sinistere kant.
De film heeft ook een lekkere soundtrack met ouderwetse jazz en country.
cijfer: 7

zaterdag, april 16, 2011

Piranha (2010, VS, Alexandre Aja)

Natuurlijk niet hoogstaand, maar best onderhoudend. Jammer genoeg zit er geen enkele echte spanning in de film omdat die zo strikt de regels volgt van wie er dood mogen voor het plot. De piranha's zien er zelf weinig overtuigend uit. Het acteerwerk is ronduit kut. Maar dat mag de pret allemaal niet te veel drukken, want de moorden zijn vermakelijk. Doe daarbij ook nog een grote hoeveelheid tieten en de film is best te doen voor  anderhalf uur.
cijfer: 6

vrijdag, april 15, 2011

Paul (2011, VS, Greg Mottola)

De film heeft gelukkig genoeg leuke grappen om te zorgen dat het minder stoort dat het verder erg matig is. Simon Pegg en Nick Frost laten weinig creativiteit blijken in het script. Het plot, een geupdate versie van E.T., is ontzettend voorspelbaar met een aaneenschakeling van cliché's zoals de onvermijdelijke rednecks die de protagonisten achtervolgen nadat hun truck is geramd, het domme politieduo en als love-interest een religiefreak die eenmaal van haar geloof gevallen erop los begint te schelden. Waarbij in Shaun of the Dead en Hot Fuzz het gebruik van genreclichés op zichzelf grappig waren, kan ik in deze film niet meer doen dan ze door de vingers zien. En dan heb ik nog niet eens de compleet miscaste Jason Bateman genoemd. Maar gelukkig zitten er zoals gezegd genoeg geslaagde grappen in, die voor het merendeel voor rekening komen voor Paul zelf. Die terecht de naam draagt van de film, want hij steelt de show. De stem van Seth Rogen past precies bij hem.
Verder is de film heel goed voor een spelletje: spot de geek verwijzingen.
cijfer: 7

woensdag, april 13, 2011

Bakuman (Seizoen 1) (2010-2011, Jap, Noriaki Akitaya & Kenichi Kasai) [anime]

Anime serie over twee jongens die mangaka willen worden. Hoewel het gegeven heel interessant is, begon de serie ontzettend matig. De serie is in de eerste helft veels te zoetsappig. De onrealistische oververliefdheid, die de motivatie is van één van de jongens, krijgt veels te veel aandacht. Maar juist toen ik op het punt stond om te stoppen met de serie omdat die mijn verwachtingen met zo'n interessant uitgangspunt niet waar maakte, veranderde de serie van toon. Het meisje in treffe verhuist naar een andere stad, waardoor de liefde veel minder aandacht krijgt. En de serie eindelijk compleet focust waar het omgaat; twee jongens die heel hard werken om hun droom als mangaka te bereiken. Hierdoor leer je als kijker ook heel goed hoe de mangawereld werkt.
cijfer: 7

maandag, april 11, 2011

Black Dynamite (2009, VS, Scott Sanders)

No, I can't dig it.
Heb af en toe best moeten lachen, daarom wel gewoon een voldoende. Maar had toch een stukken grappigere film verwacht. Ik snap dat het allemaal expres zo slecht en nep gemaakt is en het een parodie is, maar in de meeste gevallen vond ik het meer gewoon irritant slecht dan grappig.
Waarschijnlijk is de film in niet nuchtere toestand een stuk leuker.
cijfer: 6

Le deuxième souffle (1966, Fr, Jean-Pierre Melville)

Degelijke typische Melville gangsterfilm, die duidelijk een vingeroefening is voor de nog betere films die zouden volgen.
cijfer: 7

vrijdag, april 08, 2011

La nuit américaine (Day for Nigh) (1973, Fr, François Truffaut)

Leuke film over het maken van een film, waarin goed te zien is hoe het leven is op de filmset zonder daarbij te uitleggerig te worden. Het is een erg dynamische film, aangezien het maken van films zo'n georganiseerde chaos is waarin zich constant nieuwe problemen voordoen, zowel technische, financiële als persoonlijke. Het laatste vanwege de intriges op de set. De kracht van de film schuilt voor een groot deel in zijn simpelheid. Truffaut wil duidelijk alleen maar laten zien hoe het is om een film te maken. Hij  maakt er geen satire of iets filosofische van. De goede score helpt ook bij het overbrengen van de passie bij het maken van een film.
cijfer: 7.5

donderdag, april 07, 2011

Love and Other Drugs (2010, VS, Edward Zwick)

Best aardige romcom. Er is genoeg op aan te merken. Zoals zo'n verschrikkelijk voor de lachers gemaakte scene waarin Jake Gyllenhaal voor de spiegel z'n verkoopkunsten oefent. Maar verder weten Gyllenhaal en Hathaway de film aardig te redden. Met name het eerste uur is vermakelijk met twee karakters, die zich niet kunnen/willen binden en er dus een sex relatie op na houden. In het laatste half uur wordt de film serieuzer en dramatischer. Het ergste is dat die ook moralistischer wordt als de schoft (Gyllenhaal) zich zowel persoonlijk als zakelijk gaat bekeren en het zieke meisje vecht met haar daarmee gepaard gaande afhankelijkheid en bindingsangst. Met als einde het niet te vermijden dramatische verzoening.
cijfer: 6.5

dinsdag, april 05, 2011

Les Enfants Terribles (1950, Fr, Jean-Pierre Melville)

Enerzijds gebeurt er met al het gepraat en geruzie genoeg in de film zodat ik me niet verveelde. Anderzijds wist de film ook weer zo weinig te boeien dat ik vaak al snel vergat wat er gezegd was. Al dat gekibbel is niet grappig, niet ontroerend, het deed me weinig. De karakters lieten me emotioneel koud. Voor het grootste gedeelte van de film dan, want naar het einde toe ging ik me toch steeds meer bekommeren over hun afloop.
cijfer: 6

zondag, april 03, 2011

I'm Still Here (2010, VS, Casey Affleck)

De mockumentary over Joaquin Phoenix die stopte met zijn acteercarrière om eentje in hiphop te beginnen. Bij uitkomst was er veel om te doen. Nu weten we dat alles een hoax was. Dat haalt toch wel een deel van de charme van de film af. Andere kant is daardoor de prestatie van Joacquin Phoenix nog bewonderenswaardiger. Voor het constant in karakter blijven in al zijn publieke optredens alleen al verdient hij een staande ovatie. Ook in alle scene's in de film speelt hij erg sterk.
De film zelf is een aardig commentaar op beroemdheid. Joacquin zet zich zelf neer als een ongelofelijke zelfingenome klootzak, die steeds verder wegzakt in zijn zelfdestructie. Maar wist bij mij ook wel sympathie op te wekken. Het laat zien hoe zijn gedrag voorkomt uit de druk van het constant in de spotlights staan. De manier waarin ik in de film zelfs medelijden kreeg met Phoenix als hij wordt uitgelachen in het befaamde Letterman interview is hier het beste voorbeeld van.
In de film is hij nog het meest bezig om P. Diddy te strikken om zijn hiphop carriere van de grond te krijgen. Diddy (ervan uitgaand dat hij niet op de hoogte was van de hoax) zelf komt er nog het best van af in deze film als pure zakenman, die grote twijfels heeft over Phoenixs ambitie en serieusheid. Daarnaast wordt er door Joacquin heel wat afgesnoven, geblowd, vrienden/assistenten uitgescholden en hoeren besteld. Waardoor de film een soort donkere versie van Entourage is.
cijfer: 7

zaterdag, april 02, 2011

Paper Moon (1973, VS, Peter Bogdanovich)

Een zwendelaar neemt een klein meisje mee op reis om haar af te leveren bij haar tante. Hij denkt snel van haar af te kunnen zijn. Maar vind in haar een geduchte tegenstander. Maar ook een heel goede medestander als ze onderweg de kneepjes van het vak leert.
De film speelt zich af in de jaren '30. Die sfeer weet Bogdanovich goed over te brengen. Hij is in zwart-wit, waardoor het lijkt op een oudere film. De manier waarop de twee bekvechten heeft ook het meeste weg van stelletjes uit oude screwball films als The Awfull Truth, It Happened One Night, The Philadelphia Story e.d..
Zulke films over oplichters hebben altijd iets vermakelijks vind ik. Het is altijd leuk om te zien als het ze lukt om iemand in de maling te nemen. Helemaal als het gebeurt door het kleine meisje.
Het acteerwerk zelf is matigjes. Ryan O'Neal en Tatum O'Neal vormen wel een heel goed paar met z'n tweeën. Ze zijn in het echt dan ook vader en dochter.
cijfer: 7.5

Léon Morin, prêtre (1961, Fr, Jean-Pierre Melville)

Een Franse vrouw wordt verliefd op een pastoor in een bezet dorpje tijdens WO II.
Dit soort pseudo-intelectuele gesprekken over religie is niet echt waar Melville goed in is. Of misschien was ik zelf niet in de juiste bui voor een film als dit. Hoe dan ook ik verveelde me enorm dat ik ondertussen geen internetten en tv-kijken met een half oog. Dan probeerde ik de film weer een kans te geven maar al snel verveelde ik me weer.
cijfer: 4

Dear Zachary: A Letter to a Son About His Father (2008, VS, Kurt Kuenne)

De documentairemaker besluit om een documentaire te maken over zijn vermoorde vriend, zodat diens pasgeboren baby (later) een beeld kan krijgen van z'n vader en de verschrikkelijke geschiedenis achter de moord op hem leert. Vandaar ook de titel. ;)
Dit zijn de beste soort documentaires; een verhaal over het kleine grote persoonlijke leed van echte mensen. In één woord: hartverscheurend. Doordat Kurt Kuenne zo'n persoonlijke band heeft met het onderwerp spat de passie en betrokkenheid van het scherm.
Bovendien is het ook nog eens fantastisch gemaakt. Variety noemde het niet voor niets een "a virtuoso feat in editing".
cijfer: 9

vrijdag, april 01, 2011

Maandlijst Maart 2011

Films
  1. Bambi (David Hand, 1942) :: 10.0
  2. The Fighter (David O. Russell, 2010) :: 8.5
  3. Serpico (Sidney Lumet, 1973) :: 8.5
  4. The Day of the Jackal (Fred Zinnemann, 1973) :: 8.0
  5. Vérités et mensonges (Orson Welles, 1974) :: 8.0
  6. Electra Glide in Blue (James William Guercio, 1973) :: 8.0
  7. 127 Hours (Danny Boyle, 2010) :: 8.0
  8. Un flic (Jean-Pierre Melville, 1972) :: 7.5
  9. El espíritu de la colmena (Víctor Erice, 1973) :: 7.5
  10. Waiting for Superman (Davis Guggenheim, 2010) :: 7.5
  11. Inside Job (Charles Ferguson, 2010) :: 7.5
  12. Il mio nome è Nessuno (Sergio Leone, Tonino Valerii, 1973) :: 7.5
  13. Megamind (Tom McGrath, 2010) :: 7.5
  14. Dinner With Murakami (Yan Ting Yuen, 2007) :: 7.5
  15. Tangled (Nathan Greno, Byron Howard, 2010) :: 7.0
  16. The Tillman Story (Amir Bar-Lev, 2010) :: 7.0
  17. Sucker Punch (Zack Snyder, 2011) :: 7.0
  18. Mean Streets (Martin Scorsese, 1973) :: 7.0
  19. Afterschool (Antonio Campos, 2008) :: 7.0
  20. Le silence de la Mer (Jean-Pierre Melville, 1949) :: 6.5
  21. The Last Detail (Hal Ashby, 1973) :: 6.5
  22. High Plains Drifter (Clint Eastwood, 1973) :: 6.5
  23. Charley Varrick (Don Siegel, 1973) :: 6.5
  24. Megamind: The Button of Doom (Simon J. Smith, 2011) :: 6.0
  25. Veere (David Lammers, 2005) :: 5.0
  26. Van Wilder: Freshman Year (Harvey Glazer, 2009) :: 3.5
  27. Cobra (George P. Cosmatos, 1986) :: 3.0

Series
  1. Arrested Development - Seizoen 1 (Mitchell Hurwitz, 2003): Aflevering 14 t/m 22 :: 9.5
  2. Shameless - Seizoen 1 (Paul Abbott, 2010): Aflevering 8 t/m 12 :: 8.5
  3. Hagane no renkinjutsushi - Seizoen 1 (Yasuhiro Irie, 2009): Aflevering 15 t/m 26 :: 7.5
  4. Californication - Seizoen 4 (Tom Kapinos, 2010): Aflevering 8 t/m 12 :: 7.5

  1. Bakuman - Seizoen 1 (Noriaki Akitaya, Kenichi Kasai, 2010): Aflevering 11 t/m 23 (nog niet af gezien)
  2. Chuck - Seizoen 4 (Chris Fedak, Josh Schwartz, 2010): Aflevering 17 t/m 19 (nog niet af gezien)
  3. Community - Seizoen 2 (Joe Russo, 2010): Aflevering 18 t/m 19 (nog niet af gezien)
  4. Family Guy - Seizoen 9 (Seth MacFarlane, 2010): Aflevering 13 t/m 14 (nog niet af gezien)
  5. How I Met Your Mother - Seizoen 6 (Carter Bays, Craig Thomas, 2010): Aflevering 18 t/m 19 (nog niet af gezien)
  6. Mildred Pierce - Seizoen 1 (Todd Haynes, 2011): Aflevering 1 t/m 2 (nog niet af gezien)
  7. Modern Family - Seizoen 2 (Steven Levitan, Christopher Lloyd, 2010): Aflevering 17 t/m 18 (nog niet af gezien)
  8. My Life as Liz - Seizoen 2 (Lindsey Bannister, 2011): Aflevering 1 t/m 5 (nog niet af gezien)
  9. Robot Chicken - Seizoen 5 (Seth Green, Matthew Senreich, 2011): Aflevering 8 t/m 9 (nog niet af gezien)
  10. Sayonara zetsubô sensei - Seizoen 1 (Akiyuki Shinbo, 2007): Aflevering 1 t/m 3 (nog niet af gezien)
  11. The Simpsons - Seizoen 22 (Matt Groening, 2010): Aflevering 15 t/m 17 (nog niet af gezien)

Statistieken
Totaal 27 films (maandgemiddelde: 40.7) gekeken:
  • Kort (t/m 20 min.): 2.
  • Middel (21 t/m 75 min.): 2.
  • Lang (meer dan 75 min.): 23.
Totaal 70 afleveringen van series gekeken.

Totale speelduur: 4477 min.
Aantal films / series herzien: 3.

Best beoordeeld: Bambi (10.0, 1ste dit jaar).
Slechtst beoordeeld: Cobra (3.0).

Media-verdeling
Bioscoop: 3.
DVD: 9.
Internet: 28.
TV: 2.