zondag, december 22, 2013

The Bling Ring (2013, VS, Sofia Coppola)

Film over de Bling Ring, een stel jongeren die bij celebrities inbraken.
Het haalt het niet bij eerder werk van Coppola, maar is best onderhoudend. Vooral door de erg lekkere soundtrack.
Het probeert ook nog iets te zeggen over de aantrekkingskracht van beroemdheid en bekendheid. Het heeft hierover alleen weinig nieuws te melden. Een groter probleem hiermee is dat het Coppola dit ook gebruik als excuus voor de wandaden van de jongeren. Alsof we medelijden moeten met een stel verwende nesten dat nog meer willen hebben en beroemd willen worden, omdat ze beïnvloed worden door de media. - Al had ik wel medelijden met de jongen als hij in de bus naar de gevangenis zit tussen alle harde echte criminelen, die gast moet een zware tijd gehad hebben. - En omdat ik zo weinig gaf om de karakters, had ik ook weinig behoefte om na te denken over deze "diepere" laag van de film.
Aan de andere kant is het allemaal zo duidelijk overdreven op sommige momenten, zoals het moment dat een erg lekkere en uitstekende Emma Watson haar misdaden afdoet als een spirituele leerproces, dat de film wel als parodie bedoeld moet zijn.
Coppola durft
dus eigenlijk niet goed te kiezen tussen of dat ze haar subjecten belachelijk moet maken of dat ze moet tonen als slachtoffers van de celebrity-cultuur.
Het visuele hoogtepunt is zonder twijfel de op lange afstand gefilmde overal op het huis van Audrina Patridge
cijfer: 6.8

woensdag, december 18, 2013

Maandlijst November 2013


Films
  1. Coeur fidèle (Jean Epstein, 1923) :: 8.5
  2. Un long dimanche de fiançailles (Jean-Pierre Jeunet, 2004)* :: 8.5
  3. Le trou (Jacques Becker, 1960) :: 8.5
  4. Un prophète (Jacques Audiard, 2009)* :: 8.2
  5. Baisers volés (François Truffaut, 1968) :: 8.0
  6. Les diaboliques (Henri-Georges Clouzot, 1955)* :: 8.0
  7. Planet Terror (Robert Rodriguez, 2007)* :: 8.0
  8. Aziz Ansari: Buried Alive (Will Lovelace, Dylan Southern, 2013) :: 7.5
  9. Le ballon rouge (Albert Lamorisse, 1956) :: 7.5
  10. Louis C.K.: Oh My God (Louis C.K., 2013) :: 7.5
  11. Le rayon vert (Eric Rohmer, 1986) :: 7.5
  12. Monsters University (Dan Scanlon, 2013) :: 7.5
  13. De nieuwe wildernis (Ruben Smit, Mark Verkerk, 2013) :: 7.5
  14. Ginger & Rosa (Sally Potter, 2012) :: 7.2
  15. Le jour se lève (Marcel Carné, 1939) :: 7.2
  16. Un conte de Noël (Arnaud Desplechin, 2008) :: 7.0
  17. Le million (René Clair, 1931) :: 7.0
  18. À nos amours (Maurice Pialat, 1983) :: 6.8
  19. Les yeux sans visage (Georges Franju, 1960) :: 6.8
  20. La femme infidèle (Claude Chabrol, 1969) :: 6.5
  21. Elle s'en va (Emmanuelle Bercot, 2013) :: 6.5
  22. Thor: The Dark World (Alan Taylor, 2013) :: 6.5
  23. L'année dernière à Marienbad (Alain Resnais, 1961) :: 6.0
  24. The Counselor (Ridley Scott, 2013) :: 5.0 
Series
  1. Fringe - Seizoen 4 (J.J. Abrams, Alex Kurtzman, Roberto Orci, 2011): Aflevering 12 t/m 22 :: 8.0
  2. Modern Family - Seizoen 1 (Steven Levitan, Christopher Lloyd, 2009)*: Aflevering 1 t/m 24 :: 8.0
  3. De prooi - Seizoen 1 (Theu Boermans, Frank Ketelaar, 2013): Aflevering 3 :: 7.5
  1. Dexter - Seizoen 8 (James Manos Jr., 2013): Aflevering 1 t/m 5 (nog niet af gezien)
  2. Happy Endings - Seizoen 2 (David Caspe, 2011): Aflevering 2 t/m 17 (nog niet af gezien)
  3. How I Met Your Mother - Seizoen 9 (Carter Bays, Craig Thomas, 2013): Aflevering 8 t/m 11 (nog niet af gezien)
  4. Modern Family - Seizoen 5 (Steven Levitan, Christopher Lloyd, 2013): Aflevering 7 t/m 8 (nog niet af gezien)
  5. New Girl - Seizoen 3 (Elizabeth Meriwether, 2013): Aflevering 7 t/m 10 (nog niet af gezien)
  6. Parks and Recreation - Seizoen 6 (Greg Daniels, Michael Schur, 2013): Aflevering 6 t/m 9 (nog niet af gezien)
  7. The Simpsons - Seizoen 25 (Matt Groening, 2013): Aflevering 3 t/m 6 (nog niet af gezien)
  8. South Park - Seizoen 17 (Trey Parker, Matt Stone, Eric Stough, 2013): Aflevering 5 t/m 8 (nog niet af gezien)

Statistieken

Totaal 24 films (maandgemiddelde: 22.6) gekeken:
  • Kort (t/m 20 min.): 0.
  • Middel (21 t/m 75 min.): 2.
  • Lang (meer dan 75 min.): 22.
Totaal 79 afleveringen van series gekeken.
Totale speelduur: 4763 min.
Aantal films / series herzien: 6.

Best beoordeeld: Coeur fidèle, Un long dimanche de fiançailles, Le trou (8.5, 37ste dit jaar).
Slechtst beoordeeld: Dexter - Seizoen 8 (4.5).

Media-verdeling
Bioscoop: 4.
Blu-ray: 3.
Internet: 20.
On Demand: 7.
TV: 1.

Irma Vep (1996, Fr, Olivier Assayas)

Maggie Cheung speelt in deze film zichzelf, die in Parijs arriveert om de hoofdrol te spelen in een remake van "Les vampires" geregisseerd door een oude rot, die over zijn hoogtij dagen heen is.
Daarmee is het een interessante kijk in de filmwereld. Al krijgen we in deze film maar weinig te zien van het werkelijke filmmaak-proces, maar gaat het meer over het hoe de mensen rondom de film zich gedragen. En vooral hoe Cheung als totale buitenstaander dit allemaal beleeft. Als Maggie Cheung hier echt compleet zichzelf speelt en geen verfraaide versie van haarzelf, dan is het echt een zeer beminnelijke vrouw.
Het is vooral gewoon een luchtig vermakelijk filmpje.
cijfer: 7.5

Vendredi soir (Friday Night) (2002, Fr, Claire Denis)

Waar andere films van Denis hypnotiserend zijn, vond ik deze voor het grootste gedeelte slaapverwekkend. Wel heeft een fantastisch goede score van  Tindersticks frontman Dickon Hinchcliffe. En zijn er een paar mooie momenten, zoals een sexscène die met al zijn tederheid duidelijk door een vrouw geregisseerd is.
cijfer: 6.8

Sans toit ni loi (Vagabond) (1985, Fr, Agnès Varda)

Het dode lichaam van een jonge zwerfster wordt gevonden, de film vertelt daarna in een flashback haar laatste paar weken op aarde.
Zeker geen slechte film, maar het wist me nooit echt te raken, Daarvoor is het te afstandelijk gefilmd. Daarbij komt de apathische passieve houding van Mona; ze wil eigenlijk helemaal niks en er lijkt ook niet echt een reden of motivatie zijn voor haar zwerversmotivatie. (vergelijk dit eens met Hirsch karakter in Into the Wild, die wel een doel en motivatie heeft voor zijn verkeerde keuze van een bestaan buiten de maatschappij) Dit maakt het moeilijk om met haar mee te leven. Al zit hier ook de tragedie van haar karakter in.
Dit is niet de schuld van Sandrine Bonnaire, die het allemaal prima doet.
cijfer: 7.2

Disconnect (2012, VS, Henry Alex Rubin)

Mozaïekfilm met verschillende verhaallijnen over hoe internet het leven van mensen kan verpesten. Het is een best degelijke film, die zijn dramatische momenten prima raakt; Je kent het wel montage van de verschillende verhaallijnen die op hetzelfde moment hun dramatisch hoogtepunt bereiken, meeslepend muziekje eronder en je bent klaar. Uiteindelijk is de film meer Crash dan Magnolia jammer genoeg. Omdat de film te duidelijk een punt wilt maken. Karakters worden te veel gebruikt als vehikels om punten over te brengen i.p.v. dat het mensen van vlees en bloed zijn.
Grootste minpunt is dat in een mozaïekfilm die Disconnect heet alle verhaallijnen toch aan elkaar verbonden worden. Daarmee wordt heel de premisse van de film onderuit gehaald.
Wat opvalt is dat de jonge Colin Ford het best acteert van allemaal. De rest van de cast doet het ook niet slecht.
cijfer: 6.8

Un conte de Noël (A Christmas Tale) (2008, Fr, Arnaud Desplechin)

Als ik deze film in twee woorden moet omschrijven zou dat "te vol" zijn.
Zowel qua plot en karakters als qua stijltrucjes zit het te vol. Om met het laatste te beginnen. Ik was verbaasd dat dit gemaakt is door een gevestigd regisseur en niet een debutant, aangezien die uit angst dat hun eerste ook meteen hun enige kans is om te laten zien wat ze kunnen de neiging hebben om hun films vol te stoppen met elk idee dat ze hebben. Dat is in deze film ook het geval vond. Zo wordt bijvoorbeeld opeens de vierde wand gebroken in een scène door Deneuve die de kijker uitleg geeft over haar huis en familie, wat een totale stijlbreuk is met het voorafgaande en daarna ook niet meer terugkomt.
Ook qua karakters is de film te vol dus, zonder dat er eentje echt genoeg aandacht krijgt.
cijfer: 7

L'année dernière à Marienbad (Last Year at Marienbad) (1961, Fr, Alain Resnais)

Een man en een vrouw ontmoeten elkaar in een vaag hotel.Wetten van tijd en plaats gelden niet in dit hotel/film. Karakters wisselen middenin dialogen meerdere malen van locatie en zelfs kleding. Hoeveel tijd er zich daadwerkelijk afspeelt is ook onduidelijk. Al snel werd duidelijk dat een typisch surrealistische film is, waarin niet geprobeerd moet worden om een coherent plot te volgen. Maar het moet hebben van het creëren van een sfeer en gevoel bij de kijker. De afwezigheid van enige houvast in locatie en tijd zorgt voor een ontheemd gevoel. Samen met de sterke score zorgt het ook voor een mysterieuze sfeer. Alleen i.t.t. goede surrealistische film, was het hier allemaal zo onsamenhangend, dat het totaal niet fascineert.
Op dat moment was ik van plan de film een dikke onvoldoende te geven. Maar vanaf het moment dat voor de karakters ook duidelijk begint te worden waar ze zich bevinden en wat hun herinneringen inhouden, begon de film met toch opens te grijpen.
Vind het lastig om te zeggen wat ik nu van deze film vond. Dat de cinematografie schitterend is, is iig wel iets dat buiten kijf is. En dat Delphine Seyrig een genot voor het oog is ook.
cijfer: 6

À nos amours. (1983, Fr, Maurice Pialat)

De 15-jarige Suzanne heeft de ene na de andere geliefde. Suzanne heeft weinig interesse eigenlijk in de jongens specifiek, vandaar dat Pialat de camera vooral gefocust op haar laat en de kijker de jongens nauwelijks leren kennen. Er is eigenlijk weinig plot en diepgang in de eerste helft, maar toch weet het de aandacht vast te houden. Dit is voor een groot deel te danken aan de intrigerende Sandrine Bonnaire in een imponerend filmdebuut.
In de tweede helft wordt het accent verschoven naar het familieleven van Suzanne, en daarmee geprobeerd een verklaring te geven voor het gedrag van Suzanne. Het is hierin dat de film jammer genoeg juist zwakker dan sterker wordt.
De constante escalatie van hysterie van haar moeder en daarop volgende mishandeling door haar broer en wekt in het begin medelijden op. Maar voor het wordt zo vaak herhaalt, die moeder krijgt echt in elke scène dat ze zit een zenuwinzinking, dat het irritant en zelfs lachwekkend wordt. Hierdoor levert de film erg in aan emotionele kracht.
cijfer: 6.8

Cléo de 5 à 7 (1962, Fr, Agnès Varda)

Zoals de titel al doet vermoeden volgen we in deze film Cleo, een zangeres, van 17 tot 19u - eigenlijk tot half zeven aangezien de film maar 90 minuten duurt, wat daarna gebeurt mag de kijker zelf verzinnen en de titel is ook een verwijzing naar de Franse uitdrukking l'amour de 5 à 7 - terwijl ze wacht op een uitslag van het ziekenhuis. De film is opgedeeld in kleine hoofdstukjes die steeds als titel hebben Cleo de 18h.04 à 18h12. wat ik een leuk gegeven vond.
De score van Michel Legrand, die een bijrolletje heeft in de film, sluit steeds goed aan bij de stemming van de scène; bedroefd, hoopvol, speels, angstig. 
De film heeft de typische improvisatie stijl die nouvelle vague films kenmerken. Het geeft daarme mooi tijdsbeeld van het leven in Parijs in 1962. Ook wordt het allemaal nooit te zwaar. Toch deed de film het niet helemaal bij mij, dit kwam doordat ik niet echt meeleefde met Cleo. Vooral in het begin komt ze erg over als een egocentrische aansteller. De openbaring die ze ondergaat dat haar leven leeg is, kwam bij mij ook niet goed over, omdat ik die zogenaamde oprechtheid van de soldaat (die ze op het eind ontmoet) in twijfel trek.
cijfer: 7.5

Elle s'en va (2013, Fr, Emmanuelle Bercot)

Catherine Deneuve is een klasse vrouw die van dit standaard Franse filmhuisfilmpje voor 60+ers nog iets weet te maken.
cijfer: 6.5

La femme infidèle (The Unfaithful Wife) (1969, Fr, Claude Chabrol)

De titel verraadt het plot al; een vrouw gaat vreemd en haar man vermoedt iets. Omdat er precies gebeurt wat je verwacht is de film niet spannend. Ik kan een goede recht-toe-aan rechtaan thriller zeker waarderen en niet elke film hoeft een zogenaamd ingenieuze onverwachte wending te hebben. Maar in deze film had ik een wending, die het een interessante kant op had gestuurd, verwelkomt. Ook kon ik er geen diepere maatschappelijke lagen in ontdekken, noch waren de reacties van de karakters interessant. Tenzij het allemaal zo subtiel is dat het compleet langs me heen is gegaan.
Hoogtepunt van de film is als de man de minnaar van zijn vrouw opzoekt en net doet of ze een open relatie hebben, hij alles weet en er vrede mee heeft tot het uiteindelijk allemaal toch teveel wordt en hij in een opwelling de kop van de minnaar inslaat met een beeld.
cijfer: 6.5